
Tokarka, frezarka czy robot przemysłowy wykonują tylko to, co ktoś wcześniej dla nich zapisze, a potem dopilnuje, by maszyna trzymała zadaną dokładność. Specjalność programowanie obrabiarek sterowanych numerycznie na kierunku mechanika i budowa maszyn w Państwowej Akademii Nauk Stosowanych w Chełmie uczy obu tych rzeczy: pisania programów dla sterowań Heidenhain, Siemens i Fanuc oraz diagnozowania urządzeń — a na końcu możesz sprawdzić, czy to studia dla Ciebie.
Programowanie obrabiarek sterowanych numerycznie to specjalność kierunku mechanika i budowa maszyn, prowadzonego w Instytucie Nauk Technicznych i Lotnictwa Państwowej Akademii Nauk Stosowanych w Chełmie. Studia pierwszego stopnia trwają cztery lata, mają formę stacjonarną i kończą się tytułem inżyniera. To propozycja dla osób, które chcą pracować z maszynami technologicznymi, a nie tylko o nich czytać.
Absolwent potrafi programować obrabiarki i inne urządzenia sterowane numerycznie, wyposażone w układy Heidenhain, Siemens Sinumerik i Fanuc oraz inne. Każdy z tych producentów ma własny sposób zapisu i obsługi, więc znajomość kilku systemów daje większą swobodę w pracy. Program uczy też patrzeć na maszynę jak na obiekt techniczny, który ma swój cykl życia, ulega zużyciu i wymaga prawidłowej eksploatacji.
Osobny wątek specjalności to diagnostyka obrabiarek CNC. Student poznaje system QC20 Ballbar z kinematycznym prętem teleskopowym, system R-Test do diagnostyki obrabiarek pięcioosiowych oraz interferometrię laserową. Dzięki temu uczy się nie tylko uruchamiać program, ale też oceniać, czy sama maszyna pracuje tak dokładnie, jak powinna.
Ciekawostka: do ćwiczeń służą symulatory sterowania Heidenhain – tokarkowy Manual Plus 620 i frezarski TNC 620 – więc pierwsze programy można testować, zanim trafią na prawdziwą obrabiarkę.
W programie pojawia się szeroki zestaw narzędzi inżynierskich. Wśród programów do projektowania, obliczeń i symulacji wymieniane są MATLAB, Mathcad, AutoCAD, Inventor, Solid Edge, NX, CATIA, Mastercam i EdgeCAM, a także MTS, SinuTrain, SimuFact i Deform. Do tego dochodzą pracownie obrabiarek sterowanych numerycznie, cięcia hydroabrazyjnego i plazmowego oraz obróbki skrawaniem.
Studenci odbywają dwie praktyki zawodowe, w czwartym i siódmym semestrze, a nad ich przebiegiem czuwa wyznaczony opiekun. To okazja, by zobaczyć, jak programy i maszyny funkcjonują w zakładzie produkcyjnym, i sprawdzić, które stanowisko najbardziej odpowiada przyszłemu inżynierowi.
Absolwent jest przygotowany do pracy w przemyśle mechanicznym, przy obsłudze i użytkowaniu maszyn technologicznych. Obejmuje to nie tylko klasyczne obrabiarki, ale też roboty i manipulatory przemysłowe oraz wysoko zautomatyzowane urządzenia do obróbki plastycznej, przetwórstwa tworzyw wielkocząsteczkowych, spawalnictwa i odlewnictwa.
To ścieżka dla osób, które interesują się programowaniem maszyn CNC, precyzją, automatyzacją i diagnostyką urządzeń. Ktoś, kto lubi widzieć efekt swojej pracy w postaci gotowego elementu, a przy tym nie boi się komputera i rysunku technicznego, znajdzie tu sporo dla siebie. Aktualne zasady kwalifikacji i opłaty warto sprawdzić w serwisie rekrutacyjnym uczelni, bo różnią się między naborami.
Programowanie obrabiarek CNC w PANS w Chełmie łączy mechanikę, informatykę i diagnostykę w jednym czteroletnim programie inżynierskim. Student uczy się pisać programy dla kilku systemów sterowania, ćwiczy na symulatorach, poznaje metody sprawdzania dokładności maszyn i odbywa praktyki zawodowe.
Tytuł inżyniera potwierdza kwalifikacje do pracy w przemyśle mechanicznym przy zautomatyzowanych stanowiskach obróbczych. To dobry wybór dla osób, które wolą pracować z konkretną maszyną niż wyłącznie za biurkiem.

10 pytań · dwie minuty