
Koń to zwierzę, które potrafi być sportowcem, partnerem w turystyce, pomocnikiem w hipoterapii, a czasem także uczestnikiem pracy w zaprzęgu. Na Zootechnice w Uniwersytecie Rolniczym w Krakowie wybiera się po trzecim semestrze specjalność Hodowla i użytkowanie koni, na której studenci uczą się fizjologii, rozrodu i odchowu źrebiąt, a także jazdy wierzchem, powożenia i oceny pokroju — a na końcu możesz sprawdzić, czy to inżynierska droga dla Ciebie.
Hodowla i użytkowanie koni to specjalność, a nie osobny kierunek. Wybiera się ją po trzecim semestrze studiów na kierunku Zootechnika, który prowadzi Wydział Hodowli i Biologii Zwierząt Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie. Studia stacjonarne I stopnia trwają siedem semestrów, mają profil ogólnoakademicki i kończą się tytułem inżyniera. Obejmują 210 punktów ECTS i 2438 godzin zajęć.
Uczelnia oferuje na tym kierunku kilka specjalności: menedżera produkcji zwierzęcej, hodowlę zwierząt towarzyszących i egzotycznych, prewencję weterynaryjną i ochronę zdrowia zwierząt oraz hodowlę i użytkowanie koni. Absolwent kierunku ma mieć gruntowną wiedzę o chowie i hodowli zwierząt, higienie i dobrostanie, a także o projektowaniu produkcji i kierowaniu zespołami w gospodarstwie.
Podstawą specjalności jest dokładne poznanie zwierzęcia. Student zaczyna od pochodzenia konia, jego typów użytkowych i ras, a potem przechodzi do układu ruchu, krążenia i oddychania oraz wpływu wysiłku na metabolizm. Osobne miejsce zajmują zmysły, temperament i psychika koni, bo od nich zależy, jak zwierzę reaguje na człowieka i na pracę.
Do tego dochodzi żywienie, prowadzone jako osobny przedmiot, bo inaczej karmi się konia sportowego, a inaczej rekreacyjnego. Taki układ pozwala zrozumieć, że zasady chowu zależą od tego, do czego koń będzie użytkowany.
Duży blok programu dotyczy rozrodu. Studenci poznają rozród kontrolowany, w tym punkty rozpłodowe i centra rozrodu, a także zasady kwalifikacji ogierów i klaczy do stanówki. Neonatologia obejmuje ciążę, poród, ocenę noworodka, znaczenie siary i choroby źrebiąt.
Druga część specjalności jest bardziej praktyczna. Student uczy się bezpiecznego obchodzenia się z końmi i naturalnych metod pracy, dobiera i reguluje rząd jeździecki oraz poznaje podstawy jazdy wierzchem w maneżu. Poznaje także zaprzęganie, lejcowanie i powożenie zaprzęgami.
Program obejmuje również historię jeździectwa, szkoły jeździeckie i teorię jazdy oraz obrót stadem dla różnych typów użytkowych koni.
Ciekawostka: W programie jest osobny przedmiot o niekonwencjonalnym użytkowaniu koni, który sięga od koni jucznych i mięsnych po ich rolę w wojsku, policji, kulturze i sztuce.
Ćwiczenia pokazują, jak ocenia się konia w praktyce. Studenci określają wiek po zębach, wykonują pomiary biometryczne, oceniają pokrój i uczestniczą w próbach dzielności. Poznają też budowę kopyta, jego wady, rodzaje podków i podstawy podkuwania.
W ramach projektu grupowego mierzą stajnię, wykonują inwentaryzację zootechniczną i rysunek techniczny obiektu. Zajęcia obejmują ponadto wyjazdy do ośrodka jeździeckiego, na zawody sportowe, do ośrodka hipoterapeutycznego i do gospodarstwa agroturystycznego.
Absolwent specjalności orientuje się w chowie i hodowli koni oraz w prowadzeniu obiektów hodowlanych, a także zna zasady wykorzystania koni w sporcie, rekreacji, turystyce i hipoterapii. Kierunek oferuje ponadto kursy inseminacji trzody chlewnej oraz owiec i kóz, które kończą się egzaminem państwowym i dają uprawnienia inseminatora.
Strona uczelni nie wymienia miejsc pracy typowych tylko dla koni, ale wskazuje szeroki rynek pracy w rolnictwie. Po I stopniu można kontynuować naukę na studiach II stopnia lub podyplomowych. Aktualne zasady kwalifikacji warto sprawdzić w serwisie rekrutacyjnym uczelni, bo różnią się między naborami.
Specjalność Hodowla i użytkowanie koni łączy zootechnikę z praktyczną pracą ze zwierzętami: od fizjologii i rozrodu, przez ocenę pokroju i podkuwanie, po jazdę wierzchem i powożenie. Studenci wyjeżdżają też do ośrodków jeździeckich i hipoterapeutycznych.
To propozycja dla osób, które chcą pracować z końmi na poziomie inżyniera, rozumieć biologię zwierzęcia i prowadzić obiekty hodowlane, a jednocześnie mieć szerokie podstawy zootechniczne.

10 pytań · dwie minuty