Studia na kierunku inżynieria materiałowa prowadzone są na dwóch specjalnościach: nauka o materiałach oraz biomateriały. Student otrzymuje gruntowną wiedzę z zakresu: fizyki, chemii, informatyki, nauk o materiałach inżynierskich metalowych, ceramicznych, polimerowych i kompozytowych, doboru materiałów inżynierskich do różnych zastosowań, technologii wytwarzania, przetwórstwa i recyklingu materiałów, metod kształtowania i badania struktury materiałów inżynierskich w różnych produktach.
Ponadto blok przedmiotów specjalistycznych łączący wiedzę z zakresu biomateriałów metalicznych, biopolimerów, bioceramiki oraz biokompozytów w połączeniu z biologicznymi, fizjologicznymi i społecznymi aspektami poszerza umiejętności praktycznego doboru materiałów inżynierskich do zastosowań w medycynie, weterynarii i stomatologii.

Hutnictwo wciąż kojarzy się z czarno-białym kadrem: dym nad kominami i ludzie w żarze przy rynnie z płynnym metalem. Współczesna huta to jednak w równym stopniu sterownia z ekranami, laboratorium i nieustanny pomiar temperatury, składu chemicznego oraz zużycia energii. Inżynier hutnik odpowiada za to, by z rudy, złomu i dodatków powstała stal albo stop metali nieżelaznych o dokładnie zaplanowanych własnościach — blacha na karoserię, drut na liny, szyna kolejowa. I by stało się to bezpiecznie, oszczędnie i z jak najmniejszym obciążeniem dla środowiska.

Telefon wypada z ręki, a ekran zostaje cały. Implant biodra służy pacjentowi przez długie lata. Łopatka turbiny samolotu pracuje w temperaturze, w której zwykła stal by zmiękła. Za każdą z tych rzeczy stoi materiał, który ktoś dobrał, zbadał i dopracował. Inżynier inżynierii materiałowej to specjalista od tego, z czego zrobione są przedmioty i dlaczego zachowują się tak, a nie inaczej. Bada strukturę metali, ceramiki, polimerów i kompozytów, ulepsza je i projektuje nowe — tak, by wyrób był trwalszy, lżejszy, tańszy lub bardziej przyjazny środowisku.

Wał do skrzyni biegów, korpus pompy, łopatka turbiny – każda z tych części musiała kiedyś zostać wytoczona, wyfrezowana, wycięta albo zespawana. Robią to obrabiarki: od zwykłej tokarki po wieloosiowe centra sterowane numerycznie, wycinarki laserowe i roboty spawalnicze. Inżynier mechanik od maszyn do obróbki metali dba o to, by te urządzenia były dobrze dobrane, sprawne i wykorzystane do granic możliwości. Dobiera parametry, odbiera nowe maszyny, planuje przeglądy, szkoli operatorów i szuka sposobów, by ten sam detal powstawał szybciej, taniej i dokładniej.

Konstruktor rysuje część, ale ktoś musi jeszcze wymyślić, jak ją zrobić. Odlać czy wykuć? Toczyć czy frezować? Hartować, a jeśli tak, to w jakiej temperaturze i jak długo? Na te pytania odpowiada inżynier mechanik specjalizujący się w technologii mechanicznej. Opracowuje procesy odlewania, obróbki plastycznej, skrawania, obróbki cieplnej i spawania, projektuje narzędzia oraz uchwyty i pilnuje, by produkcja szła zgodnie z planem. To zawód dla ludzi, którzy lubią łączyć wiedzę o materiałach z praktycznym myśleniem o tym, co dzieje się na hali.

Kadłub silnika, felga samochodowa, korpus zaworu, a nawet kościelny dzwon – wszystkie zaczynały jako ciekły metal wlany do formy. Odlewnictwo to jedna z najstarszych technik wytwarzania, a jednocześnie dziedzina, w której dziś korzysta się z komputerowych symulacji, drukowanych w 3D form i automatycznych linii. Inżynier odlewnik opracowuje procesy wykonywania odlewów z żeliwa, staliwa, aluminium czy miedzi, dobiera wsad i parametry topienia, nadzoruje produkcję i szuka przyczyn wad. To zawód dla tych, których fascynuje moment, gdy płynny metal zamienia się w gotową część.

Weź do ręki dowolne opakowanie ze sklepowej półki: karton po płatkach, etykietę na butelce, saszetkę z przyprawami. Kolor musi być identyczny na każdej z tysięcy sztuk, nadruk ostry, a lakier i klej odporne na wilgoć i tarcie. Za tym, że tak się dzieje, stoi inżynier poligrafii. Planuje i nadzoruje proces druku — od przygotowania plików i form drukowych, przez pracę maszyn, aż po cięcie, falcowanie, klejenie i oprawę — i pilnuje, by gotowy produkt wyglądał dokładnie tak, jak zatwierdził klient.

Rower, który po latach nadal wygląda jak nowy, brama bez śladu rdzy, metalowy regał w magazynie odporny na uderzenia wózków — trwałość tych rzeczy zależy w dużej mierze od powłoki o grubości porównywalnej z kartką papieru. Inżynier procesu malowania odpowiada za to, by ta cienka warstwa trzymała się mocno i dobrze wyglądała. Planuje przygotowanie powierzchni, dobiera farby i parametry utwardzania, czuwa nad linią lakierniczą i usuwa przyczyny wad, zanim pomalowane części trafią do klienta.

Beton wydaje się najnudniejszym materiałem świata: szara masa wylewana z gruszki betonowozu. Tymczasem od jego składu zależy, czy most przetrwa sto zim, czy strop wytrzyma obciążenie, a ściana z bloczków będzie ciepła. Inżynier technologii betonów projektuje receptury, ustala parametry produkcji cementu, prefabrykatów i betonu komórkowego, bada próbki w laboratorium i szuka sposobów, by produkcja była tańsza, równiejsza i mniej obciążała klimat. To praca dla kogoś, kogo ciekawi chemia ukryta w zwykłym placu budowy.

Kubek z porcelany, płytka w łazience, dachówka i izolator na słupie wysokiego napięcia mają wspólnego przodka: glinę albo inny surowiec mineralny wypalony w piecu. Za każdym z tych wyrobów stoi ktoś, kto wie, jak przygotować masę, jak ją uformować, wysuszyć i wypalić, żeby nic nie pękło, nie zmieniło koloru i nie wyszło krzywe. Inżynier technologii ceramiki łączy chemię, fizykę i praktykę produkcyjną. Prowadzi procesy w zakładach ceramicznych, bada surowce, udoskonala technologie i dba, by piece zużywały jak najmniej energii.

Deska kupiona w markecie potrafi się wygiąć po tygodniu w ciepłym mieszkaniu, a stół z litego drewna przetrwa trzy pokolenia. Różnica nie bierze się z przypadku, tylko z wiedzy o tym, jak drewno schnie, pracuje, łączy się z klejem i znosi obróbkę. Inżynier technologii drewna zamienia pień drzewa w tarcicę, sklejkę, płyty, belki konstrukcyjne, podłogi i meble. Projektuje procesy produkcyjne, dobiera surowce i maszyny, kontroluje jakość i szuka sposobów, by z każdego metra sześciennego drewna wycisnąć jak najwięcej, a odpadów było jak najmniej.

Piasek, soda, wapień i trochę potłuczonych butelek. Po kilkunastu godzinach w piecu nagrzanym do temperatury, w której stal byłaby miękka, powstaje z nich lepka, świecąca masa, a z niej szyby, słoiki, ekrany, izolacja z wełny szklanej czy włókna światłowodów. Inżynier technologii szkła czuwa nad tym, by ta przemiana przebiegała równo, bez pęcherzy i pęknięć, przy jak najmniejszym zużyciu energii. Ustala skład zestawu surowców, prowadzi topienie i formowanie, kontroluje jakość i wprowadza nowe technologie w hutach i zakładach przetwórstwa szkła.

Koszulka, która odprowadza pot, opatrunek, który nie przywiera do rany, pas bezpieczeństwa wytrzymujący ogromne szarpnięcie i geowłóknina wzmacniająca nasyp pod drogą – wszystkie są wyrobami włókienniczymi. Za każdym stoi ktoś, kto dobrał włókno, zaprojektował strukturę materiału i ustawił proces tak, by tysiące metrów miały identyczne właściwości. Inżynier włókiennik łączy wiedzę z chemii, fizyki i mechaniki z wyczuciem materiału. Pracuje nie tylko dla mody, ale też dla medycyny, budownictwa i motoryzacji.

Inżynierka wymyśliła nowy sposób chłodzenia baterii, a mała firma kosmetyczna chce, by nikt nie skopiował jej nazwy i opakowania. Obie potrzebują kogoś, kto rozumie zarówno technikę, jak i prawo. Rzecznik patentowy pomaga chronić wynalazki, znaki towarowe i wzory przemysłowe: ocenia, czy pomysł jest naprawdę nowy, pisze zgłoszenia patentowe, prowadzi sprawy przed urzędami i reprezentuje klientów w sporach o naruszenia. To zawód dla osób, które lubią zrozumieć, jak coś działa, i potrafią opisać to tak precyzyjnie, że każde słowo ma znaczenie prawne.

Respirator, pompa infuzyjna, tomograf, endoproteza stawu biodrowego – w szpitalu technika jest dosłownie wszędzie i często decyduje o życiu. Lekarz musi mieć pewność, że monitor pokazuje prawdziwe wartości, a aparat do dializy nie zatrzyma się w połowie zabiegu. Specjalista inżynierii medycznej stoi na styku techniki i medycyny: projektuje urządzenia i implanty, dobiera sprzęt dla szpitali, nadzoruje jego pracę i szkoli personel. To zawód dla ścisłowców, którzy chcą, by ich wiedza bezpośrednio pomagała pacjentom.
⇑Liczba absolwentów
dla kierunku Inżynieria materiałowa - UŚ, studia I stopnia
| liczba absolwentów |
|---|
| rok 2014 | 27 |
|---|
| rok 2015 | 22 |
|---|
| rok 2016 | 20 |
|---|
| rok 2017 | 25 |
|---|
| rok 2018 | 18 |
|---|
| rok 2019 | 11 |
|---|
Liczba absolwentów
UŚ, Inżynieria materiałowa (Ist.)
wykres: liczba absolwentów w latach 2014-2024.
⇑Dalsze studia
Procent absolwentów, którzy mieli doświadczenie studiowania po uzyskaniu dyplomu:
dla kierunku Inżynieria materiałowa - UŚ, studia I stopnia
| % absolwentów |
|---|
| absolwenci z roku 2014 | |
|---|
| absolwenci z roku 2015 | 77,3% |
|---|
| absolwenci z roku 2016 | 80,0% |
|---|
| absolwenci z roku 2017 | 68,0% |
|---|
| absolwenci z roku 2018 | 83,3% |
|---|
| absolwenci z roku 2019 | 90,9% |
|---|
Uwzględnione są zarówno przypadki kontynuowania studiów rozpoczętych przed uzyskaniem dyplomu, jak i studiów podjętych po dyplomie.
Dalsze studia po dyplomie
UŚ, Inżynieria materiałowa (Ist.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy kontynuowali studia po uzyskaniu dyplomu
Procent absolwentów, którzy po uzyskaniu dyplomu podjęli i ukończyli studia II stopnia
dla kierunku Inżynieria materiałowa - UŚ, studia I stopnia
| podjęli studia II stopnia | ukończyli studia II stopnia |
|---|
| absolwenci z roku 2014 | | |
|---|
| absolwenci z roku 2015 | | 31,8% |
|---|
| absolwenci z roku 2016 | | 35,0% |
|---|
| absolwenci z roku 2017 | | 44,0% |
|---|
| absolwenci z roku 2018 | | 50,0% |
|---|
| absolwenci z roku 2019 | | 63,6% |
|---|
⇑Ryzyko bezrobocia
Ryzyko bezrobocia absolwentów po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Inżynieria materiałowa - UŚ, studia I stopnia
| abs. 2019 | abs. 2018 | abs. 2017 | abs. 2016 | abs. 2015 | abs. 2014 |
|---|
| w I roku | 0,8% | 5,1% | 4,0% | 5,0% | 2,7% | 10,8% |
|---|
| w II roku | 6,1% | 6,5% | 5,3% | 5,0% | 10,2% | 4,3% |
|---|
| w III roku | 0,0% | 8,8% | 6,0% | 3,8% | 4,2% | 10,8% |
|---|
| w IV roku | 1,5% | 2,3% | 10,0% | 0,4% | 4,2% | 11,1% |
|---|
| w V roku | 6,1% | 3,7% | 9,3% | 2,9% | 6,4% | 3,7% |
|---|
Ryzyko bezrobocia w I roku po dyplomie
UŚ, Inżynieria materiałowa (Ist.)
wykres: ryzyko bezrobocia dla absolwentów z lat 2014-2024 w pierwszym roku po uzyskaniu dyplomu
Względny wskaźnik bezrobocia absolwentów po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Inżynieria materiałowa - UŚ, studia I stopnia
| abs. 2019 | abs. 2018 | abs. 2017 | abs. 2016 | abs. 2015 | abs. 2014 |
|---|
| w I roku | 0,15 | 0,83 | 0,69 | 0,59 | 0,22 | 0,82 |
|---|
| w II roku | 0,98 | 1,15 | 1,03 | 1,00 | 1,10 | 0,45 |
|---|
| w III roku | 0,00 | 1,42 | 1,13 | 0,69 | 0,49 | 1,97 |
|---|
| w IV roku | 0,29 | 0,49 | 1,48 | 0,35 | 1,32 | 2,98 |
|---|
| w V roku | 1,32 | 0,69 | 1,58 | 0,57 | 1,55 | 2,10 |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznacza się proporcję indywidualnego ryzyka bezrobocia do średniej stopy rejestrowanego bezrobocia w jego powiatach zamieszkania w okresie objętym badaniem. Wartość wskaźnika jest równa średniej tych proporcji.
Wartości poniżej 1 oznaczają niższe przeciętnie ryzyko bezrobocia absolwentów niż w ich powiatach zamieszkania, zaś wartości powyżej 1 oznaczają wyższe ryzyko.
Względny wskaźnik bezrobocia w I roku po dyplomie
UŚ, Inżynieria materiałowa (Ist.)
wykres: względny wskaźnik bezrobocia dla absolwentów z lat 2014-2024 w pierwszym roku po uzyskaniu dyplomu
⇑Praca
Średni czas poszukiwania pierwszej pracy po uzyskaniu dyplomu (w miesiącach)
dla kierunku Inżynieria materiałowa - UŚ, studia I stopnia
| jakakolwiek praca | umowa o pracę |
|---|
| absolwenci z roku 2014 | 18,25 | 25,96 |
|---|
| absolwenci z roku 2015 | 9,69 | 11,44 |
|---|
| absolwenci z roku 2016 | 15,22 | 17,39 |
|---|
| absolwenci z roku 2017 | 12,88 | 12,62 |
|---|
| absolwenci z roku 2018 | 10,06 | 15,71 |
|---|
| absolwenci z roku 2019 | 17,80 | 19,11 |
|---|
Liczba miesięcy na znalezienie pierwszej jakiejkolwiek pracy
UŚ, Inżynieria materiałowa (Ist.)
wykres: średnia liczba miesięcy pomiędzy miesiącem uzyskania dyplomu a miesiącem podjęcia pierwszej jakiejkolwiek pracy po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Liczba miesięcy na znalezienie pierwszej pracy na umowę o pracę
UŚ, Inżynieria materiałowa (Ist.)
wykres: średnia liczba miesięcy pomiędzy miesiącem uzyskania dyplomu a miesiącem podjęcia pierwszej pracy po dyplomie na umowę o pracę. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Procent absolwentów, którzy pracowali w pierwszym roku po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Inżynieria materiałowa - UŚ, studia I stopnia
| jakakolwiek praca | umowa o pracę | samozatrudnienie |
|---|
| abs. z roku 2014 | 37,0% | 18,5% | 0,0% |
|---|
| abs. z roku 2015 | 45,5% | 45,5% | 0,0% |
|---|
| abs. z roku 2016 | 40,0% | 35,0% | 0,0% |
|---|
| abs. z roku 2017 | 56,0% | 48,0% | 4,0% |
|---|
| abs. z roku 2018 | 61,1% | 33,3% | 5,6% |
|---|
| abs. z roku 2019 | 36,4% | 27,3% | 0,0% |
|---|
Wartości te pokazują, za jaką część absolwentów w badanym okresie wpłynęła składka z tytułu pracy: jakiejkolwiek, na umowę o pracę oraz samozatrudnienia.
Jakakolwiek praca w I roku po dyplomie
UŚ, Inżynieria materiałowa (Ist.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy podjęli jakąkolwiek pracę w pierwszym roku po dyplomie.
Praca na umowę o pracę w I roku po dyplomie
UŚ, Inżynieria materiałowa (Ist.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy pracowali na umowę o pracę w pierwszym roku po dyplomie.
Praca w I roku po dyplomie w ramach samozatrudnienia
UŚ, Inżynieria materiałowa (Ist.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy pracowali na zasadzie samozatrudnienia w pierwszym roku po dyplomie.
Czas pracy, jako procent miesięcy przepracowanych przez absolwentów w pierwszym roku po dyplomie
dla kierunku Inżynieria materiałowa - UŚ, studia I stopnia
| abs. 2019 | abs. 2018 | abs. 2017 | abs. 2016 | abs. 2015 | abs. 2014 |
|---|
| jakakolwiek praca | 19,7% | 44,9% | 43,3% | 25,0% | 28,8% | 19,4% |
|---|
| umowa o pracę | 15,2% | 22,2% | 33,3% | 19,2% | 25,0% | 9,0% |
|---|
| samozatrudnienie | 0,0% | 5,1% | 4,0% | 0,0% | 0,0% | 0,0% |
|---|
Jest to średni procent miesięcy przepracowanych przez absolwentów: w jakiejkolwiek formie, na umowę o pracę oraz w ramach samozatrudnienia. Wartości te informują o długotrwałości pracy.
Czas pracy w I roku po dyplomie
UŚ, Inżynieria materiałowa (Ist.)
wykres: procent miesięcy przepracowanych w jakiejkolwiek formie w pierwszym roku po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Czas pracy w I roku po dyplomie na umowę o pracę
UŚ, Inżynieria materiałowa (Ist.)
wykres: procent miesięcy przepracowanych na umowę o pracę w pierwszym roku po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Czas pracy w I roku po dyplomie w ramach samozatrudnienia
UŚ, Inżynieria materiałowa (Ist.)
wykres: procent miesięcy przepracowanych w ramach samozatrudnienia w pierwszym roku po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
⇑Wynagrodzenie
Średnie miesięczne wynagrodzenie ze wszystkich źródeł po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Inżynieria materiałowa - UŚ, studia I stopnia
| absolwenci 2019 | absolwenci 2018 | absolwenci 2017 | absolwenci 2016 | absolwenci 2015 | absolwenci 2014 |
|---|
| w I roku | 2 137 zł | 2 053 zł | 2 586 zł | 2 232 zł | 2 071 zł | 886 zł |
|---|
| w II roku | 2 100 zł | 2 823 zł | 2 756 zł | 2 477 zł | 2 293 zł | 1 407 zł |
|---|
| w III roku | 3 882 zł | 3 449 zł | 3 454 zł | 3 918 zł | 2 983 zł | 2 316 zł |
|---|
| w IV roku | 5 428 zł | 4 331 zł | 4 117 zł | 4 702 zł | 3 996 zł | 3 096 zł |
|---|
| w V roku | 6 834 zł | 5 845 zł | 4 953 zł | 4 943 zł | 4 596 zł | 3 815 zł |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznaczane są łączne zarobki ze wszystkich form zatrudnienia uzyskane w badanym okresie. Suma ta dzielona jest przez liczbę miesięcy, w których absolwent był zatrudniony. Pomijani są absolwenci, którzy w badanym okresie w ogóle nie mieli zatrudnienia.
Wynagrodzenie ze wszystkich źródeł w I roku po dyplomie
UŚ, Inżynieria materiałowa (Ist.)
wykres: średnie miesięczne wynagrodzenie ze wszystkich źródeł w I roku po uzyskaniu dyplomu. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Średnie miesięczne wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Inżynieria materiałowa - UŚ, studia I stopnia
| absolwenci 2019 | absolwenci 2018 | absolwenci 2017 | absolwenci 2016 | absolwenci 2015 | absolwenci 2014 |
|---|
| w I roku | 2 789 zł | 3 074 zł | 2 725 zł | 2 117 zł | 2 055 zł | 1 723 zł |
|---|
| w II roku | 2 404 zł | 2 958 zł | 2 999 zł | 2 966 zł | 2 747 zł | 1 787 zł |
|---|
| w III roku | 3 816 zł | 3 652 zł | 3 668 zł | 3 962 zł | 3 008 zł | 2 737 zł |
|---|
| w IV roku | 5 776 zł | 4 324 zł | 4 115 zł | 4 545 zł | 3 996 zł | 3 038 zł |
|---|
| w V roku | 6 316 zł | 5 795 zł | 4 948 zł | 4 848 zł | 4 901 zł | 3 809 zł |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznaczane są łączne zarobki z tytułu umów o pracę uzyskane w badanym okresie. Suma ta dzielona jest przez liczbę miesięcy, w których absolwent był zatrudniony na umowę o pracę.
Pomijani są absolwenci, którzy w badanym okresie nie byli zatrudnieni na umowę o pracę.
Wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w I roku po dyplomie
UŚ, Inżynieria materiałowa (Ist.)
wykres: średnie miesięczne wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w I roku po uzyskaniu dyplomu. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Względny wskaźnik zarobków absolwentów po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Inżynieria materiałowa - UŚ, studia I stopnia
| abs. 2019 | abs. 2018 | abs. 2017 | abs. 2016 | abs. 2015 | abs. 2014 |
|---|
| w I roku | 0,47 | 0,45 | 0,56 | 0,55 | 0,52 | 0,22 |
|---|
| w II roku | 0,43 | 0,58 | 0,57 | 0,58 | 0,53 | 0,36 |
|---|
| w III roku | 0,68 | 0,67 | 0,69 | 0,87 | 0,65 | 0,56 |
|---|
| w IV roku | 0,81 | 0,76 | 0,77 | 0,98 | 0,78 | 0,70 |
|---|
| w V roku | 0,86 | 0,91 | 0,84 | 0,94 | 0,83 | 0,81 |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznacza się proporcję jego średnich zarobków do średnich zarobków w jego powiatach zamieszkania w okresie objętym badaniem. Wartości powyżej 1 oznaczają, że przeciętnie absolwenci zarabiają powyżej średniej w ich powiatach zamieszkania, zaś wartości poniżej 1 oznaczają wynagrodzenie poniżej średniej.
Absolwenci po studiach są zazwyczaj na początku swojej kariery zawodowej, stąd wskaźnik ten często przyjmuje wartości poniżej 1.
Względny wskaźnik zarobków w I roku po dyplomie
UŚ, Inżynieria materiałowa (Ist.)
wykres: względny wskaźnik zarobków absolwentów w I roku po uzyskaniu dyplomu. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.