Hutnictwo wciąż kojarzy się z czarno-białym kadrem: dym nad kominami i ludzie w żarze przy rynnie z płynnym metalem. Współczesna huta to jednak w równym stopniu sterownia z ekranami, laboratorium i nieustanny pomiar temperatury, składu chemicznego oraz zużycia energii. Inżynier hutnik odpowiada za to, by z rudy, złomu i dodatków powstała stal albo stop metali nieżelaznych o dokładnie zaplanowanych własnościach — blacha na karoserię, drut na liny, szyna kolejowa. I by stało się to bezpiecznie, oszczędnie i z jak najmniejszym obciążeniem dla środowiska.
Telefon wypada z ręki, a ekran zostaje cały. Implant biodra służy pacjentowi przez długie lata. Łopatka turbiny samolotu pracuje w temperaturze, w której zwykła stal by zmiękła. Za każdą z tych rzeczy stoi materiał, który ktoś dobrał, zbadał i dopracował. Inżynier inżynierii materiałowej to specjalista od tego, z czego zrobione są przedmioty i dlaczego zachowują się tak, a nie inaczej. Bada strukturę metali, ceramiki, polimerów i kompozytów, ulepsza je i projektuje nowe — tak, by wyrób był trwalszy, lżejszy, tańszy lub bardziej przyjazny środowisku.
Wał do skrzyni biegów, korpus pompy, łopatka turbiny – każda z tych części musiała kiedyś zostać wytoczona, wyfrezowana, wycięta albo zespawana. Robią to obrabiarki: od zwykłej tokarki po wieloosiowe centra sterowane numerycznie, wycinarki laserowe i roboty spawalnicze. Inżynier mechanik od maszyn do obróbki metali dba o to, by te urządzenia były dobrze dobrane, sprawne i wykorzystane do granic możliwości. Dobiera parametry, odbiera nowe maszyny, planuje przeglądy, szkoli operatorów i szuka sposobów, by ten sam detal powstawał szybciej, taniej i dokładniej.
Konstruktor rysuje część, ale ktoś musi jeszcze wymyślić, jak ją zrobić. Odlać czy wykuć? Toczyć czy frezować? Hartować, a jeśli tak, to w jakiej temperaturze i jak długo? Na te pytania odpowiada inżynier mechanik specjalizujący się w technologii mechanicznej. Opracowuje procesy odlewania, obróbki plastycznej, skrawania, obróbki cieplnej i spawania, projektuje narzędzia oraz uchwyty i pilnuje, by produkcja szła zgodnie z planem. To zawód dla ludzi, którzy lubią łączyć wiedzę o materiałach z praktycznym myśleniem o tym, co dzieje się na hali.
Kadłub silnika, felga samochodowa, korpus zaworu, a nawet kościelny dzwon – wszystkie zaczynały jako ciekły metal wlany do formy. Odlewnictwo to jedna z najstarszych technik wytwarzania, a jednocześnie dziedzina, w której dziś korzysta się z komputerowych symulacji, drukowanych w 3D form i automatycznych linii. Inżynier odlewnik opracowuje procesy wykonywania odlewów z żeliwa, staliwa, aluminium czy miedzi, dobiera wsad i parametry topienia, nadzoruje produkcję i szuka przyczyn wad. To zawód dla tych, których fascynuje moment, gdy płynny metal zamienia się w gotową część.
Weź do ręki dowolne opakowanie ze sklepowej półki: karton po płatkach, etykietę na butelce, saszetkę z przyprawami. Kolor musi być identyczny na każdej z tysięcy sztuk, nadruk ostry, a lakier i klej odporne na wilgoć i tarcie. Za tym, że tak się dzieje, stoi inżynier poligrafii. Planuje i nadzoruje proces druku — od przygotowania plików i form drukowych, przez pracę maszyn, aż po cięcie, falcowanie, klejenie i oprawę — i pilnuje, by gotowy produkt wyglądał dokładnie tak, jak zatwierdził klient.
Rower, który po latach nadal wygląda jak nowy, brama bez śladu rdzy, metalowy regał w magazynie odporny na uderzenia wózków — trwałość tych rzeczy zależy w dużej mierze od powłoki o grubości porównywalnej z kartką papieru. Inżynier procesu malowania odpowiada za to, by ta cienka warstwa trzymała się mocno i dobrze wyglądała. Planuje przygotowanie powierzchni, dobiera farby i parametry utwardzania, czuwa nad linią lakierniczą i usuwa przyczyny wad, zanim pomalowane części trafią do klienta.
Beton wydaje się najnudniejszym materiałem świata: szara masa wylewana z gruszki betonowozu. Tymczasem od jego składu zależy, czy most przetrwa sto zim, czy strop wytrzyma obciążenie, a ściana z bloczków będzie ciepła. Inżynier technologii betonów projektuje receptury, ustala parametry produkcji cementu, prefabrykatów i betonu komórkowego, bada próbki w laboratorium i szuka sposobów, by produkcja była tańsza, równiejsza i mniej obciążała klimat. To praca dla kogoś, kogo ciekawi chemia ukryta w zwykłym placu budowy.
Kubek z porcelany, płytka w łazience, dachówka i izolator na słupie wysokiego napięcia mają wspólnego przodka: glinę albo inny surowiec mineralny wypalony w piecu. Za każdym z tych wyrobów stoi ktoś, kto wie, jak przygotować masę, jak ją uformować, wysuszyć i wypalić, żeby nic nie pękło, nie zmieniło koloru i nie wyszło krzywe. Inżynier technologii ceramiki łączy chemię, fizykę i praktykę produkcyjną. Prowadzi procesy w zakładach ceramicznych, bada surowce, udoskonala technologie i dba, by piece zużywały jak najmniej energii.
Deska kupiona w markecie potrafi się wygiąć po tygodniu w ciepłym mieszkaniu, a stół z litego drewna przetrwa trzy pokolenia. Różnica nie bierze się z przypadku, tylko z wiedzy o tym, jak drewno schnie, pracuje, łączy się z klejem i znosi obróbkę. Inżynier technologii drewna zamienia pień drzewa w tarcicę, sklejkę, płyty, belki konstrukcyjne, podłogi i meble. Projektuje procesy produkcyjne, dobiera surowce i maszyny, kontroluje jakość i szuka sposobów, by z każdego metra sześciennego drewna wycisnąć jak najwięcej, a odpadów było jak najmniej.
Piasek, soda, wapień i trochę potłuczonych butelek. Po kilkunastu godzinach w piecu nagrzanym do temperatury, w której stal byłaby miękka, powstaje z nich lepka, świecąca masa, a z niej szyby, słoiki, ekrany, izolacja z wełny szklanej czy włókna światłowodów. Inżynier technologii szkła czuwa nad tym, by ta przemiana przebiegała równo, bez pęcherzy i pęknięć, przy jak najmniejszym zużyciu energii. Ustala skład zestawu surowców, prowadzi topienie i formowanie, kontroluje jakość i wprowadza nowe technologie w hutach i zakładach przetwórstwa szkła.
Koszulka, która odprowadza pot, opatrunek, który nie przywiera do rany, pas bezpieczeństwa wytrzymujący ogromne szarpnięcie i geowłóknina wzmacniająca nasyp pod drogą – wszystkie są wyrobami włókienniczymi. Za każdym stoi ktoś, kto dobrał włókno, zaprojektował strukturę materiału i ustawił proces tak, by tysiące metrów miały identyczne właściwości. Inżynier włókiennik łączy wiedzę z chemii, fizyki i mechaniki z wyczuciem materiału. Pracuje nie tylko dla mody, ale też dla medycyny, budownictwa i motoryzacji.
Inżynierka wymyśliła nowy sposób chłodzenia baterii, a mała firma kosmetyczna chce, by nikt nie skopiował jej nazwy i opakowania. Obie potrzebują kogoś, kto rozumie zarówno technikę, jak i prawo. Rzecznik patentowy pomaga chronić wynalazki, znaki towarowe i wzory przemysłowe: ocenia, czy pomysł jest naprawdę nowy, pisze zgłoszenia patentowe, prowadzi sprawy przed urzędami i reprezentuje klientów w sporach o naruszenia. To zawód dla osób, które lubią zrozumieć, jak coś działa, i potrafią opisać to tak precyzyjnie, że każde słowo ma znaczenie prawne.
Respirator, pompa infuzyjna, tomograf, endoproteza stawu biodrowego – w szpitalu technika jest dosłownie wszędzie i często decyduje o życiu. Lekarz musi mieć pewność, że monitor pokazuje prawdziwe wartości, a aparat do dializy nie zatrzyma się w połowie zabiegu. Specjalista inżynierii medycznej stoi na styku techniki i medycyny: projektuje urządzenia i implanty, dobiera sprzęt dla szpitali, nadzoruje jego pracę i szkoli personel. To zawód dla ścisłowców, którzy chcą, by ich wiedza bezpośrednio pomagała pacjentom.
⇑Liczba absolwentów
dla kierunku Inżynieria materiałowa - PCz, studia I stopnia
| liczba absolwentów |
|---|
| rok 2014 | 18 |
|---|
| rok 2015 | 29 |
|---|
| rok 2016 | 27 |
|---|
| rok 2017 | 19 |
|---|
| rok 2018 | 13 |
|---|
| rok 2019 | 13 |
|---|
Liczba absolwentów
PCz, Inżynieria materiałowa (Ist.)
wykres: liczba absolwentów w latach 2014-2024.
⇑Dalsze studia
Procent absolwentów, którzy mieli doświadczenie studiowania po uzyskaniu dyplomu:
dla kierunku Inżynieria materiałowa - PCz, studia I stopnia
| % absolwentów |
|---|
| absolwenci z roku 2014 | |
|---|
| absolwenci z roku 2015 | 44,8% |
|---|
| absolwenci z roku 2016 | 85,2% |
|---|
| absolwenci z roku 2017 | 57,9% |
|---|
| absolwenci z roku 2018 | 69,2% |
|---|
| absolwenci z roku 2019 | 0,0% |
|---|
Uwzględnione są zarówno przypadki kontynuowania studiów rozpoczętych przed uzyskaniem dyplomu, jak i studiów podjętych po dyplomie.
Dalsze studia po dyplomie
PCz, Inżynieria materiałowa (Ist.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy kontynuowali studia po uzyskaniu dyplomu
Procent absolwentów, którzy po uzyskaniu dyplomu podjęli i ukończyli studia II stopnia
dla kierunku Inżynieria materiałowa - PCz, studia I stopnia
| podjęli studia II stopnia | ukończyli studia II stopnia |
|---|
| absolwenci z roku 2014 | | |
|---|
| absolwenci z roku 2015 | | 37,9% |
|---|
| absolwenci z roku 2016 | | 63,0% |
|---|
| absolwenci z roku 2017 | | 31,6% |
|---|
| absolwenci z roku 2018 | | 69,2% |
|---|
| absolwenci z roku 2019 | | 0,0% |
|---|
⇑Ryzyko bezrobocia
Ryzyko bezrobocia absolwentów po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Inżynieria materiałowa - PCz, studia I stopnia
| abs.
2019 | abs.
2018 | abs.
2017 | abs.
2016 | abs.
2015 | abs.
2014 |
|---|
| w I roku | 0,0% | 2,6% | 0,9% | 0,6% | 1,1% | 9,3% |
|---|
| w II roku | 1,3% | 3,8% | 1,3% | 4,3% | 3,2% | 14,4% |
|---|
| w III roku | 7,7% | 8,3% | 0,0% | 0,6% | 0,3% | 9,7% |
|---|
| w IV roku | 1,4% | 0,0% | 8,3% | 0,0% | 0,6% | 5,6% |
|---|
| w V roku | 0,0% | 0,0% | 5,3% | 0,0% | 0,0% | 5,6% |
|---|
Ryzyko bezrobocia w I roku po dyplomie
PCz, Inżynieria materiałowa (Ist.)
wykres: ryzyko bezrobocia dla absolwentów z lat 2014-2024 w pierwszym roku po uzyskaniu dyplomu
Względny wskaźnik bezrobocia absolwentów po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Inżynieria materiałowa - PCz, studia I stopnia
| abs.
2019 | abs.
2018 | abs.
2017 | abs.
2016 | abs.
2015 | abs.
2014 |
|---|
| w I roku | 0,00 | 0,36 | 0,10 | 0,10 | 0,09 | 0,72 |
|---|
| w II roku | 0,21 | 0,76 | 0,21 | 0,61 | 0,33 | 1,37 |
|---|
| w III roku | 1,26 | 1,58 | 0,00 | 0,09 | 0,03 | 1,09 |
|---|
| w IV roku | 0,23 | 0,00 | 1,77 | 0,00 | 0,07 | 0,70 |
|---|
| w V roku | 0,00 | 0,00 | 0,72 | 0,00 | 0,00 | 0,84 |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznacza się proporcję indywidualnego ryzyka bezrobocia do średniej stopy rejestrowanego bezrobocia w jego powiatach zamieszkania w okresie objętym badaniem. Wartość wskaźnika jest równa średniej tych proporcji.
Wartości poniżej 1 oznaczają niższe przeciętnie ryzyko bezrobocia absolwentów niż w ich powiatach zamieszkania, zaś wartości powyżej 1 oznaczają wyższe ryzyko.
Względny wskaźnik bezrobocia w I roku po dyplomie
PCz, Inżynieria materiałowa (Ist.)
wykres: względny wskaźnik bezrobocia dla absolwentów z lat 2014-2024 w pierwszym roku po uzyskaniu dyplomu
⇑Praca
Średni czas poszukiwania pierwszej pracy po uzyskaniu dyplomu (w miesiącach)
dla kierunku Inżynieria materiałowa - PCz, studia I stopnia
| jakakolwiek praca | umowa o pracę |
|---|
| absolwenci z roku 2014 | 24,40 | 30,33 |
|---|
| absolwenci z roku 2015 | 7,43 | 7,76 |
|---|
| absolwenci z roku 2016 | 14,93 | 16,96 |
|---|
| absolwenci z roku 2017 | 7,11 | 7,56 |
|---|
| absolwenci z roku 2018 | 8,46 | 11,69 |
|---|
| absolwenci z roku 2019 | 0,08 | 0,25 |
|---|
Liczba miesięcy na znalezienie pierwszej jakiejkolwiek pracy
PCz, Inżynieria materiałowa (Ist.)
wykres: średnia liczba miesięcy pomiędzy miesiącem uzyskania dyplomu a miesiącem podjęcia pierwszej jakiejkolwiek pracy po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Liczba miesięcy na znalezienie pierwszej pracy na umowę o pracę
PCz, Inżynieria materiałowa (Ist.)
wykres: średnia liczba miesięcy pomiędzy miesiącem uzyskania dyplomu a miesiącem podjęcia pierwszej pracy po dyplomie na umowę o pracę. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Procent absolwentów, którzy pracowali w pierwszym roku po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Inżynieria materiałowa - PCz, studia I stopnia
| jakakolwiek praca | umowa o pracę | samozatrudnienie |
|---|
| abs. z roku 2014 | 22,2% | 11,1% | 5,6% |
|---|
| abs. z roku 2015 | 55,2% | 48,3% | 6,9% |
|---|
| abs. z roku 2016 | 44,4% | 33,3% | 7,4% |
|---|
| abs. z roku 2017 | 73,7% | 73,7% | 0,0% |
|---|
| abs. z roku 2018 | 61,5% | 53,8% | 0,0% |
|---|
| abs. z roku 2019 | 92,3% | 92,3% | 15,4% |
|---|
Wartości te pokazują, za jaką część absolwentów w badanym okresie wpłynęła składka z tytułu pracy: jakiejkolwiek, na umowę o pracę oraz samozatrudnienia.
Jakakolwiek praca w I roku po dyplomie
PCz, Inżynieria materiałowa (Ist.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy podjęli jakąkolwiek pracę w pierwszym roku po dyplomie.
Praca na umowę o pracę w I roku po dyplomie
PCz, Inżynieria materiałowa (Ist.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy pracowali na umowę o pracę w pierwszym roku po dyplomie.
Praca w I roku po dyplomie w ramach samozatrudnienia
PCz, Inżynieria materiałowa (Ist.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy pracowali na zasadzie samozatrudnienia w pierwszym roku po dyplomie.
Czas pracy, jako procent miesięcy przepracowanych przez absolwentów w pierwszym roku po dyplomie
dla kierunku Inżynieria materiałowa - PCz, studia I stopnia
| abs.
2019 | abs.
2018 | abs.
2017 | abs.
2016 | abs.
2015 | abs.
2014 |
|---|
| jakakolwiek praca | 92,3% | 57,7% | 57,9% | 26,5% | 45,7% | 17,6% |
|---|
| umowa o pracę | 87,2% | 50,0% | 55,3% | 18,5% | 37,7% | 10,2% |
|---|
| samozatrudnienie | 15,4% | 0,0% | 0,0% | 4,3% | 6,9% | 3,7% |
|---|
Jest to średni procent miesięcy przepracowanych przez absolwentów: w jakiejkolwiek formie, na umowę o pracę oraz w ramach samozatrudnienia. Wartości te informują o długotrwałości pracy.
Czas pracy w I roku po dyplomie
PCz, Inżynieria materiałowa (Ist.)
wykres: procent miesięcy przepracowanych w jakiejkolwiek formie w pierwszym roku po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Czas pracy w I roku po dyplomie na umowę o pracę
PCz, Inżynieria materiałowa (Ist.)
wykres: procent miesięcy przepracowanych na umowę o pracę w pierwszym roku po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Czas pracy w I roku po dyplomie w ramach samozatrudnienia
PCz, Inżynieria materiałowa (Ist.)
wykres: procent miesięcy przepracowanych w ramach samozatrudnienia w pierwszym roku po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
⇑Wynagrodzenie
Średnie miesięczne wynagrodzenie ze wszystkich źródeł po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Inżynieria materiałowa - PCz, studia I stopnia
| absolwenci
2019 | absolwenci
2018 | absolwenci
2017 | absolwenci
2016 | absolwenci
2015 | absolwenci
2014 |
|---|
| w I roku | 5 564 zł | 2 381 zł | 1 856 zł | 1 525 zł | 2 440 zł | 2 056 zł |
|---|
| w II roku | 5 801 zł | 2 638 zł | 2 608 zł | 2 336 zł | 3 214 zł | 1 958 zł |
|---|
| w III roku | 6 829 zł | 3 298 zł | 2 914 zł | 2 892 zł | 3 988 zł | 2 830 zł |
|---|
| w IV roku | 8 054 zł | 4 080 zł | 3 361 zł | 3 353 zł | 4 709 zł | 3 764 zł |
|---|
| w V roku | 9 170 zł | 4 725 zł | 4 804 zł | 4 143 zł | 5 022 zł | 4 349 zł |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznaczane są łączne zarobki ze wszystkich form zatrudnienia uzyskane w badanym okresie. Suma ta dzielona jest przez liczbę miesięcy, w których absolwent był zatrudniony. Pomijani są absolwenci, którzy w badanym okresie w ogóle nie mieli zatrudnienia.
Wynagrodzenie ze wszystkich źródeł w I roku po dyplomie
PCz, Inżynieria materiałowa (Ist.)
wykres: średnie miesięczne wynagrodzenie ze wszystkich źródeł w I roku po uzyskaniu dyplomu. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Średnie miesięczne wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Inżynieria materiałowa - PCz, studia I stopnia
| absolwenci
2019 | absolwenci
2018 | absolwenci
2017 | absolwenci
2016 | absolwenci
2015 | absolwenci
2014 |
|---|
| w I roku | 5 466 zł | 2 705 zł | 1 872 zł | 1 633 zł | 2 446 zł | |
|---|
| w II roku | 6 201 zł | 2 866 zł | 2 602 zł | 2 465 zł | 3 293 zł | 2 482 zł |
|---|
| w III roku | 6 725 zł | 3 496 zł | 3 100 zł | 3 029 zł | 3 991 zł | 2 838 zł |
|---|
| w IV roku | 7 947 zł | 3 937 zł | 3 807 zł | 3 463 zł | 4 709 zł | 3 578 zł |
|---|
| w V roku | 9 045 zł | 4 568 zł | 5 192 zł | 4 136 zł | 5 022 zł | 4 794 zł |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznaczane są łączne zarobki z tytułu umów o pracę uzyskane w badanym okresie. Suma ta dzielona jest przez liczbę miesięcy, w których absolwent był zatrudniony na umowę o pracę.
Pomijani są absolwenci, którzy w badanym okresie nie byli zatrudnieni na umowę o pracę.
Wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w I roku po dyplomie
PCz, Inżynieria materiałowa (Ist.)
wykres: średnie miesięczne wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w I roku po uzyskaniu dyplomu. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Względny wskaźnik zarobków absolwentów po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Inżynieria materiałowa - PCz, studia I stopnia
| abs.
2019 | abs.
2018 | abs.
2017 | abs.
2016 | abs.
2015 | abs.
2014 |
|---|
| w I roku | 1,22 | 0,56 | 0,47 | 0,41 | 0,62 | 0,60 |
|---|
| w II roku | 1,17 | 0,59 | 0,63 | 0,61 | 0,79 | 0,56 |
|---|
| w III roku | 1,23 | 0,70 | 0,66 | 0,70 | 0,93 | 0,79 |
|---|
| w IV roku | 1,29 | 0,79 | 0,70 | 0,75 | 1,04 | 0,99 |
|---|
| w V roku | 1,31 | 0,80 | 0,89 | 0,87 | 1,04 | 1,06 |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznacza się proporcję jego średnich zarobków do średnich zarobków w jego powiatach zamieszkania w okresie objętym badaniem. Wartości powyżej 1 oznaczają, że przeciętnie absolwenci zarabiają powyżej średniej w ich powiatach zamieszkania, zaś wartości poniżej 1 oznaczają wynagrodzenie poniżej średniej.
Absolwenci po studiach są zazwyczaj na początku swojej kariery zawodowej, stąd wskaźnik ten często przyjmuje wartości poniżej 1.
Względny wskaźnik zarobków w I roku po dyplomie
PCz, Inżynieria materiałowa (Ist.)
wykres: względny wskaźnik zarobków absolwentów w I roku po uzyskaniu dyplomu. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
PL 
EN
CS
DE
ES
FR
HU
IT
PT
РУ
SK
TR
УК
AR
中文
poleca:
