Działania podjęte w ramach niniejszego Projektu mają na celu wyrównanie
poziomu wiedzy z matematyki, fizyki, informatyki i chemii, zdobytej w
szkołach średnich oraz zwiększenie atrakcyjności procesu dydaktycznego.
Oprócz zajęć wyrównawczych ze wspomnianych przedmiotów w projekcie
przewidziane są zajęcia fakultatywne, rozszerzające zagadnienia z fizyki
wykładane w trakcie studiów oraz kurs praktycznych technik badawczych,
praktyki studenckie w zakładach pracy i instytutach naukowych, wizyty w
zakładach o strategicznym znaczeniu dla gospodarki. Możliwość uzyskania
stypendium w wysokości 1000 PLN miesięcznie pozwoli studentom
osiągającym najlepsze wyniki w nauce na poprawę warunków bytowych.

Dlaczego niebo jest niebieskie, jak działa laser w czytniku i co dzieje się z materią w temperaturze bliskiej zera absolutnego? Większość ludzi przestaje pytać na etapie szkolnych wzorów, a fizyk właśnie wtedy zaczyna na dobre. Szuka praw, które rządzą światem – od cząstek elementarnych po galaktyki – i sprawdza je w eksperymentach albo obliczeniach. Jego praca stoi za półprzewodnikami w telefonach, tomografami w szpitalach i prognozami pogody. Fizyk pracuje w laboratorium, na uczelni, w dziale badań firmy technologicznej, w szpitalu, a coraz częściej także przy analizie danych i w finansach.

Lekarz decyduje, że guz trzeba napromienić. Ale to fizyk medyczny wylicza, jak ułożyć wiązki promieniowania, żeby zniszczyć komórki nowotworowe, a oszczędzić serce czy rdzeń kręgowy leżące tuż obok. Pacjent rzadko go widzi, choć od jego obliczeń i pomiarów zależy skuteczność i bezpieczeństwo leczenia. Fizyk medyczny pracuje w radioterapii, diagnostyce obrazowej i medycynie nuklearnej: planuje leczenie, sprawdza aparaturę, mierzy dawki i dba o to, by promieniowanie służyło pacjentom, nie szkodząc im ani personelowi.

Jak sprawdzić, co kryje się kilometr pod ziemią, nie wiercąc ani jednego otworu? Trzeba wysłać w głąb fale sprężyste, zmierzyć drobne zmiany przyciągania ziemskiego albo przepuścić przez skały prąd – a potem umieć te pomiary odczytać. Geofizyk to fizyk, którego laboratorium jest cała planeta. Szuka złóż ropy, gazu i surowców, wód podziemnych i źródeł ciepła, bada grunt pod autostrady i mosty, monitoruje wstrząsy w kopalniach i trzęsienia ziemi. Pracuje w terenie, z ciężką aparaturą, ale równie dużo czasu spędza przy komputerze, zamieniając surowe dane w mapy tego, czego nie widać.

Wchodzisz do nowej restauracji i po kwadransie bolą Cię uszy od gwaru. W sali wykładowej z ostatnich rzędów nie da się zrozumieć prowadzącego. Za ścianą sąsiada słychać każdą rozmowę. Takie problemy nie biorą się z przypadku – i nie znikają same. Inżynier akustyk zajmuje się dźwiękiem jako zjawiskiem fizycznym: mierzy go, oblicza, modeluje i projektuje tak, by w salach koncertowych muzyka brzmiała pięknie, w biurach panował spokój, a hałas z drogi nie odbierał ludziom snu. To zawód na styku fizyki, budownictwa, elektroniki i ochrony środowiska.

Promieniowania nie widać, nie czuć i nie słychać, a mimo to można je bardzo dokładnie zmierzyć i skutecznie się przed nim chronić. Korzystają z niego elektrownie jądrowe i reaktory badawcze, ale też szpitale, laboratoria i zakłady przemysłowe, które prześwietlają spoiny. Inżynier systemów bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej dba o to, by energia jądrowa i źródła promieniowania były bezpieczne dla ludzi i środowiska. Analizuje ryzyko, projektuje zabezpieczenia, mierzy dawki i kontroluje obiekty — z precyzją, bez której w tej dziedzinie nie da się pracować.

Wchodzisz do biura i po godzinie bolą Cię oczy. Idziesz wieczorem przez park, w którym latarnie oślepiają, a między nimi zieje ciemność. W obu przypadkach ktoś źle zaplanował światło. Inżynier techniki świetlnej dba o to, żeby było odwrotnie: dobiera oprawy, liczy natężenie i równomierność oświetlenia, projektuje zasilanie i sterowanie, a przy tym pilnuje norm i zużycia energii. Pracuje na styku elektrotechniki, fizyki i architektury — od hal magazynowych, przez szkoły i szpitale, po iluminację zabytkowych fasad i mostów.

Rano tłumaczy studentom pierwszego roku, dlaczego rzucona piłka leci po paraboli, a po południu wraca do laboratorium, gdzie od miesięcy próbuje zmierzyć zjawisko, którego nikt jeszcze dokładnie nie opisał. Fizyk pracujący na uczelni ma dwa zawody w jednym: jest nauczycielem, który ma rozbudzić w młodych ludziach ciekawość świata, i badaczem, który szuka odpowiedzi na pytania o materię, światło i kosmos. Pisze artykuły, jeździ na konferencje, opiekuje się doktorantami i zdobywa pieniądze na projekty. To praca dla ludzi, których pytanie „dlaczego?” nie opuszcza nigdy.

Dwie kulki, ciężka i lekka, puszczone z tej samej wysokości uderzają o podłogę w tej samej chwili. Klasa nie wierzy, więc trzeba powtórzyć – i właśnie wtedy zaczyna się prawdziwa lekcja fizyki. Nauczyciel fizyki i astronomii uczy, jak działa świat: od ruchu samochodu przez prąd w gniazdku po światło gwiazd sprzed tysięcy lat. Pokazuje doświadczenia, rozwiązuje z uczniami zadania, prowadzi koło astronomiczne i przygotowuje do matury przyszłych inżynierów, informatyków i lekarzy. To praca dla ludzi, którzy lubią pytanie „dlaczego?” i umieją cierpliwie na nie odpowiadać.

Światłowód w Twoim mieszkaniu, czujnik zmierzchu w latarni, laser w gabinecie okulistycznym, kamera termowizyjna strażaków i ekran smartfona mają wspólny mianownik: zamieniają prąd w światło albo światło w prąd. Optoelektronik to inżynier, który projektuje, buduje i bada takie układy. Dobiera diody, lasery, fotodetektory i światłowody, mierzy ich parametry, uruchamia prototypy i szuka przyczyn, gdy wynik pomiaru odbiega od tego, co przewidziała symulacja. To zawód dla kogoś, kogo fizyka ciekawi także poza podręcznikiem.

Inżynierka wymyśliła nowy sposób chłodzenia baterii, a mała firma kosmetyczna chce, by nikt nie skopiował jej nazwy i opakowania. Obie potrzebują kogoś, kto rozumie zarówno technikę, jak i prawo. Rzecznik patentowy pomaga chronić wynalazki, znaki towarowe i wzory przemysłowe: ocenia, czy pomysł jest naprawdę nowy, pisze zgłoszenia patentowe, prowadzi sprawy przed urzędami i reprezentuje klientów w sporach o naruszenia. To zawód dla osób, które lubią zrozumieć, jak coś działa, i potrafią opisać to tak precyzyjnie, że każde słowo ma znaczenie prawne.
⇑Liczba absolwentów
dla kierunku Fizyka techniczna - PCz, studia I stopnia
| liczba absolwentów |
|---|
| rok 2016 | 27 |
|---|
| rok 2017 | 11 |
|---|
Liczba absolwentów
PCz, Fizyka techniczna (Ist.)
wykres: liczba absolwentów w latach 2014-2024.
⇑Dalsze studia
Procent absolwentów, którzy mieli doświadczenie studiowania po uzyskaniu dyplomu:
dla kierunku Fizyka techniczna - PCz, studia I stopnia
| % absolwentów |
|---|
| absolwenci z roku 2016 | 100,0% |
|---|
| absolwenci z roku 2017 | 72,7% |
|---|
Uwzględnione są zarówno przypadki kontynuowania studiów rozpoczętych przed uzyskaniem dyplomu, jak i studiów podjętych po dyplomie.
Dalsze studia po dyplomie
PCz, Fizyka techniczna (Ist.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy kontynuowali studia po uzyskaniu dyplomu
Procent absolwentów, którzy po uzyskaniu dyplomu podjęli i ukończyli studia II stopnia
dla kierunku Fizyka techniczna - PCz, studia I stopnia
| podjęli studia II stopnia | ukończyli studia II stopnia |
|---|
| absolwenci z roku 2016 | | 81,5% |
|---|
| absolwenci z roku 2017 | | 63,6% |
|---|
⇑Ryzyko bezrobocia
Ryzyko bezrobocia absolwentów po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Fizyka techniczna - PCz, studia I stopnia
| abs. 2017 | abs. 2016 |
|---|
| w I roku | 17,4% | 0,9% |
|---|
| w II roku | 5,3% | 0,9% |
|---|
| w III roku | 0,0% | 0,3% |
|---|
| w IV roku | 0,0% | 0,0% |
|---|
| w V roku | 0,0% | 2,5% |
|---|
Ryzyko bezrobocia w I roku po dyplomie
PCz, Fizyka techniczna (Ist.)
wykres: ryzyko bezrobocia dla absolwentów z lat 2014-2024 w pierwszym roku po uzyskaniu dyplomu
Względny wskaźnik bezrobocia absolwentów po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Fizyka techniczna - PCz, studia I stopnia
| abs. 2017 | abs. 2016 |
|---|
| w I roku | 2,92 | 0,14 |
|---|
| w II roku | 1,13 | 0,17 |
|---|
| w III roku | 0,00 | 0,05 |
|---|
| w IV roku | 0,00 | 0,00 |
|---|
| w V roku | 0,00 | 0,43 |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznacza się proporcję indywidualnego ryzyka bezrobocia do średniej stopy rejestrowanego bezrobocia w jego powiatach zamieszkania w okresie objętym badaniem. Wartość wskaźnika jest równa średniej tych proporcji.
Wartości poniżej 1 oznaczają niższe przeciętnie ryzyko bezrobocia absolwentów niż w ich powiatach zamieszkania, zaś wartości powyżej 1 oznaczają wyższe ryzyko.
Względny wskaźnik bezrobocia w I roku po dyplomie
PCz, Fizyka techniczna (Ist.)
wykres: względny wskaźnik bezrobocia dla absolwentów z lat 2014-2024 w pierwszym roku po uzyskaniu dyplomu
⇑Praca
Średni czas poszukiwania pierwszej pracy po uzyskaniu dyplomu (w miesiącach)
dla kierunku Fizyka techniczna - PCz, studia I stopnia
| jakakolwiek praca | umowa o pracę |
|---|
| absolwenci z roku 2016 | 10,90 | 11,33 |
|---|
| absolwenci z roku 2017 | 22,89 | 24,33 |
|---|
Liczba miesięcy na znalezienie pierwszej jakiejkolwiek pracy
PCz, Fizyka techniczna (Ist.)
wykres: średnia liczba miesięcy pomiędzy miesiącem uzyskania dyplomu a miesiącem podjęcia pierwszej jakiejkolwiek pracy po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Liczba miesięcy na znalezienie pierwszej pracy na umowę o pracę
PCz, Fizyka techniczna (Ist.)
wykres: średnia liczba miesięcy pomiędzy miesiącem uzyskania dyplomu a miesiącem podjęcia pierwszej pracy po dyplomie na umowę o pracę. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Procent absolwentów, którzy pracowali w pierwszym roku po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Fizyka techniczna - PCz, studia I stopnia
| jakakolwiek praca | umowa o pracę | samozatrudnienie |
|---|
| abs. z roku 2016 | 63,0% | 55,6% | 7,4% |
|---|
| abs. z roku 2017 | 27,3% | 27,3% | 0,0% |
|---|
Wartości te pokazują, za jaką część absolwentów w badanym okresie wpłynęła składka z tytułu pracy: jakiejkolwiek, na umowę o pracę oraz samozatrudnienia.
Jakakolwiek praca w I roku po dyplomie
PCz, Fizyka techniczna (Ist.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy podjęli jakąkolwiek pracę w pierwszym roku po dyplomie.
Praca na umowę o pracę w I roku po dyplomie
PCz, Fizyka techniczna (Ist.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy pracowali na umowę o pracę w pierwszym roku po dyplomie.
Praca w I roku po dyplomie w ramach samozatrudnienia
PCz, Fizyka techniczna (Ist.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy pracowali na zasadzie samozatrudnienia w pierwszym roku po dyplomie.
Czas pracy, jako procent miesięcy przepracowanych przez absolwentów w pierwszym roku po dyplomie
dla kierunku Fizyka techniczna - PCz, studia I stopnia
| abs. 2017 | abs. 2016 |
|---|
| jakakolwiek praca | 15,2% | 56,5% |
|---|
| umowa o pracę | 15,2% | 47,5% |
|---|
| samozatrudnienie | 0,0% | 4,9% |
|---|
Jest to średni procent miesięcy przepracowanych przez absolwentów: w jakiejkolwiek formie, na umowę o pracę oraz w ramach samozatrudnienia. Wartości te informują o długotrwałości pracy.
Czas pracy w I roku po dyplomie
PCz, Fizyka techniczna (Ist.)
wykres: procent miesięcy przepracowanych w jakiejkolwiek formie w pierwszym roku po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Czas pracy w I roku po dyplomie na umowę o pracę
PCz, Fizyka techniczna (Ist.)
wykres: procent miesięcy przepracowanych na umowę o pracę w pierwszym roku po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Czas pracy w I roku po dyplomie w ramach samozatrudnienia
PCz, Fizyka techniczna (Ist.)
wykres: procent miesięcy przepracowanych w ramach samozatrudnienia w pierwszym roku po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
⇑Wynagrodzenie
Średnie miesięczne wynagrodzenie ze wszystkich źródeł po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Fizyka techniczna - PCz, studia I stopnia
| absolwenci 2017 | absolwenci 2016 |
|---|
| w I roku | 1 768 zł | 2 701 zł |
|---|
| w II roku | 2 381 zł | 3 339 zł |
|---|
| w III roku | 3 074 zł | 4 483 zł |
|---|
| w IV roku | 3 689 zł | 4 860 zł |
|---|
| w V roku | 5 144 zł | 6 017 zł |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznaczane są łączne zarobki ze wszystkich form zatrudnienia uzyskane w badanym okresie. Suma ta dzielona jest przez liczbę miesięcy, w których absolwent był zatrudniony. Pomijani są absolwenci, którzy w badanym okresie w ogóle nie mieli zatrudnienia.
Wynagrodzenie ze wszystkich źródeł w I roku po dyplomie
PCz, Fizyka techniczna (Ist.)
wykres: średnie miesięczne wynagrodzenie ze wszystkich źródeł w I roku po uzyskaniu dyplomu. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Średnie miesięczne wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Fizyka techniczna - PCz, studia I stopnia
| absolwenci 2017 | absolwenci 2016 |
|---|
| w I roku | 1 746 zł | 2 860 zł |
|---|
| w II roku | 2 778 zł | 3 353 zł |
|---|
| w III roku | 3 123 zł | 4 387 zł |
|---|
| w IV roku | 3 676 zł | 4 963 zł |
|---|
| w V roku | 5 039 zł | 6 179 zł |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznaczane są łączne zarobki z tytułu umów o pracę uzyskane w badanym okresie. Suma ta dzielona jest przez liczbę miesięcy, w których absolwent był zatrudniony na umowę o pracę.
Pomijani są absolwenci, którzy w badanym okresie nie byli zatrudnieni na umowę o pracę.
Wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w I roku po dyplomie
PCz, Fizyka techniczna (Ist.)
wykres: średnie miesięczne wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w I roku po uzyskaniu dyplomu. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Względny wskaźnik zarobków absolwentów po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Fizyka techniczna - PCz, studia I stopnia
| abs. 2017 | abs. 2016 |
|---|
| w I roku | 0,37 | 0,69 |
|---|
| w II roku | 0,52 | 0,83 |
|---|
| w III roku | 0,70 | 1,03 |
|---|
| w IV roku | 0,78 | 1,04 |
|---|
| w V roku | 0,98 | 1,18 |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznacza się proporcję jego średnich zarobków do średnich zarobków w jego powiatach zamieszkania w okresie objętym badaniem. Wartości powyżej 1 oznaczają, że przeciętnie absolwenci zarabiają powyżej średniej w ich powiatach zamieszkania, zaś wartości poniżej 1 oznaczają wynagrodzenie poniżej średniej.
Absolwenci po studiach są zazwyczaj na początku swojej kariery zawodowej, stąd wskaźnik ten często przyjmuje wartości poniżej 1.
Względny wskaźnik zarobków w I roku po dyplomie
PCz, Fizyka techniczna (Ist.)
wykres: względny wskaźnik zarobków absolwentów w I roku po uzyskaniu dyplomu. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.